اشپیگل چارچوب مرجع مشترک اروپایی برای زبان‌ها (CEFR) یک توصیه‌نامه شناخته‌شده بین‌المللی برای توصیف مهارت‌های زبانی است. این به عنوان مبنایی برای برنامه‌ریزی آموزش زبان، تدوین برنامه‌های درسی، امتحانات و گواهینامه‌ها عمل می‌کند. در سال ۲۰۲۰ او جایگزین شد. حجم همراه با GeR تکمیل و به‌روزرسانی شده تا پیشرفت‌های جدید در آموزش زبان و توصیف شایستگی را در نظر بگیرد.

CEFR شایستگی زبانی را به سه سطح اصلی تقسیم می‌کند:

الف - کاربرد زبان در سطح مقدماتی
- A1: مبتدیان - عبارات ساده را درک و استفاده می‌کنند
- A2: دانش پایه - مکالمات ساده در مورد موضوعات آشنا داشته باشید

ب – استفاده مستقل از زبان
- B1: مبتدیان پیشرفته - در مورد موضوعات روزمره صحبت کنید، متون ساده را بفهمید
- B2: استفاده مستقل از زبان - درک متون پیچیده‌تر، بیان واضح منظور

ج – استفاده‌ی شایسته از زبان
- C1: پیشرفته - متون پیچیده را درک کنید و به شیوه‌ای متمایز ارتباط برقرار کنید
- C2: توانایی نزدیک به سطح بومی - تقریباً بدون زحمت در همه موقعیت‌ها ارتباط برقرار کنید

اختصارات رایج برای چارچوب مرجع عبارتند از جی‌ای‌آر, GER, CEFR یا GERS. در مناطق زبانی دیگر به آن گفته می شود CEFR (چارچوب مشترک مرجع اروپایی برای زبان‌ها، انگلیسی) یا CEFR (Cadre européen commun de référence pour les langues، فرانسوی).

CEFR یک هدف سیاست زبانی واضح را دنبال می‌کند: ترویج چندزبانگی و چندزبانگی فردی. قرار است او مقایسه‌پذیری بین‌المللی از مهارت‌های زبانی و همکاری در حوزه زبان‌های مدرن تقویت - در آموزش، شغل و جامعه.

برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید >>