,de Wspólny Europejski System Opisu Kształcenia Językowego (CEFR) jest międzynarodowo uznawanym zaleceniem opisującym umiejętności językowe. Stanowi podstawę planowania nauczania języków obcych, opracowywania programów nauczania, egzaminów i certyfikatów. W 2020 roku zastąpił go Tom towarzyszący GeR uzupełniony i zaktualizowany w celu uwzględnienia nowych osiągnięć w dydaktyce językowej i opisie kompetencji.

System ESOKJ dzieli kompetencje językowe na trzy główne poziomy:

A – Podstawowe użycie języka
- A1: Początkujący – rozumieją i używają prostych wyrażeń
- A2: Wiedza podstawowa – prowadź proste rozmowy na znane tematy

B – Niezależne używanie języka
- B1: Początkujący zaawansowani – rozmawiają o codziennych tematach, rozumieją proste teksty
- B2: Samodzielne używanie języka – rozumienie bardziej złożonych tekstów, jasne wyrażanie się

C – Kompetentne posługiwanie się językiem
- C1: Zaawansowany – rozumie złożone teksty i komunikuje się w sposób zróżnicowany
- C2: Kompetencje bliskie poziomowi rodzimemu – komunikuj się niemal bez wysiłku w każdej sytuacji

Powszechnie stosowanymi skrótami dla ram odniesienia są: GeR, GER, CEFR lub GERS. W innych obszarach językowych nazywa się to CEFR (Europejski System Opisu Kształcenia Językowego, angielski) lub CECRL (Cadre européen commun de référence pour les langues, francuski).

CEFR realizuje jasny cel polityki językowej: Promowanie wielojęzyczności i indywidualnej wielojęzyczności. On powinien porównywalność międzynarodowa umiejętności językowych i Współpraca w dziedzinie języków nowożytnych wzmacniać – w edukacji, karierze i społeczeństwie.

Więcej informacji znajdziesz tutaj >>